neoklasisizm

yeni klasikcilik, 19. yuzyilin sonunda sembolizm'e tepki olarak dogan sanat akimi.
müzikteki en onemli temsilcileri stravinski ve hindemith'dir.

yeni klasikcilik anlamına gelir. neo klasisizm olarak da bilinir. 19. yüzyılın sonunda doğan yeni bir sanat akımı.

(bkz: bela bartok)

Neoklasisizm, 18. yüzyılda Barok ve Rokoko'ya tepki olarak çıkmış olan Avrupa sanat akımıdır. Antik Yunan ve Roma eserlerinin konu ve stillerini kullanır.

Antik dünyanın tarihsel sembollerinin yeniden canlandırılması isteği Neo-Klasik diriltmeciliği ortaya çıkarmıştır. Özellikle 16. ve 17. yüzyılların klasik örnekleri model alınmıştır.

18. yüzyılın ilk yarısından itibaren Avrupa sanatında belirgin bir değişim gözlenir. Barok anlayışa ve rokoko sanatın aşırı taşkın süslemeleri ile sembolik tavrına tepki olarak doğan bu sanat anlayışının amacı Barok öncesi dönemin saf kabul ettikleri sanat anlayışına dönmektir. Antik devir hayranlığının sonucu olarak ortaya çıkmıştır.

Bu akıma mensup sanatçılar için önemli olan çizgi ve form olup renkler ve ışık etkileri bütünüyle bir çizgi ve form bileşkesine bağlıdır. Antik form anlayışı her şeye hakimdir. Neo-klasik anlayışı Fransız ihtilali ile çakışan bir ölçüde de Napolyon devrinin sanat anlayışı ölmüştür.

ingiliz edebiyatında augustin dönemi olarak da geçen eski yunan ve roma klasiklerini okuyarak doğruya ulaşacığımızı savunan, anlaşılır, basit dilde yazılan yazılara yer veren, alexander pope, jonathan swift gibi temsilcileri olan bir edebiyat akımı.

Yahya Kemal'i de etkilemis bir edebi akimdir.

--
Via MebApp.com

(sırasıyla) italya, fransa, almanya ve öteki avrupa ülkelerinde görülmeye başlanan sanat akımıdır. barok ve rokoko'nun yapaylığına tepki olarak ortaya çıkmıştır.
müzikte bach'a dönüşü amaçlamıştır. bunun için de;
-füg, kanon, concerto grosso ve toccato gibi formlar yeniden ele alınmıştır.
-sonat ve senfoni türleri savsanmıştır.*
-20.yy başlarında barok org ve 17.yy orgu yapılmış ve bu orgdan sonra, blok flüt, viyola da gamba ve lavta gibi rönesans çalgılarının yapımına geçilmiştir. bunun nedeni ise dönemin müziklerinin, o dönemin enstrumanlarıyla yorumlanabilmesidir.
besteciler, geçmişten güç alarak çalışmıştır. öteki bestecilerden esinlenmemiş, yaratıcılıklarını ön planda tutmuşlardır.

bu dönemin ilk örnekleri;
max reger'in "eski deyişte konser parçası" ve sergei prokofiev'in "klasik senfoni" adlı eseri.