müsadere

osmanli'da fazla zenginleşen bir mendebur varsa, devletin o kişinin malını elinden alma yetkisine denir.

zoralım, zorla alım.

mahkümiyetin sonucu olarak,bir eşyanın veya kazancın mülkiyetinin devlete geçmesidir.ancak müsadereye başvurulabilmesi için yasada öngörülen koşulların gerçekleşmesi gerekir.müsadere 2`ye ayrılır 1-genel müsadere:kişinin tüm mal varlığı üzerindeki mülkiyet hakkının devlete geçmesidir. 2-özel müsadere:suçta kullanılan,kullanılmak üzere hazırlanan veya suçtan sonra meydana gelen yani doğrudan ilgili olan bir eşyanın veya değerin mülkiyetinin devlete geçmesidir. türleri: 1_eşya müsaderesi 2_kazanç müsaderesi koşulları: 1_kasıtlı bir suçun işlenmiş olması 2_suça ilişkin bir eşya veya kazancın bulunması 3_eşyanın başkasına ait olmaması

ölen, suç işleyen bir devlet memurunun mallarına devlet tarafından el konulması.

osmanlı devleti'nde genellikle devlet görevlilerinin nallarına ve mülküne devlet tarafından karşılıksız olarak el konulmasıdır. aristokrat bir sınıfın oluşmasını önlemeye yöneliktir. amaç; merkezi otoriteyi korumak, yeni güçlerin varlığının önüne geçmektir. 2. mahmut döneminde ortadan kaldırılmıştır.

daha kuvvetli bir akarsuyun veya bir yan kolun, daha zayıf bir akarsu veya onun kolunu tamamen veya kısmen kendine bağlamasına müsadere* denir.

(bkz: zoralım)

kişinin malına devlet tarafından el konmasıdır. (ikinci mahmut döneminde kaldırılmıştır.)

şu an ohal khk sı ile uygulanmaktadir, hukuksal hic bir dayanagi yoktur, ornegin sigara kacakciligi yapan bir adam yakalandigi zaman o kisinin sigaralarina ve sigara tasirken kullandigi kamyonuna vs arabasina el koyulabilir, o kisinin sigara kacakciligindan sagladigi gelir olmadan elde ettigi ve mulkiyeti kendine ait evine yada arsasina el koyulamaz, hukukta bu boyledir.

bu hadisenin en dikkat çekici tarafı, babadan oğula, nesilden nesile aktarılabilecek cinsten servetlerin müsadere edilişidir. osmanlı merkezî idaresi, devlet haricinde herhangi bir yerde servetin yoğunlaşmasına kesinlikle izin vermiyordu (bu konuda prof. dr. mehmet genç hocamızın ‘osmanlı imparatorluğunda devlet ve ekonomi’ adlı eseri çok dikkat çekicidir). servetin aktarılamayışı, aristokratik tecrübenin birikmesini engellemiştir. bu durumda “babadan oğula geçebilecek” türden tek aristokratik zümre olarak osmanlı hânedanı kalıyor. osmanli'da hanedan'a tehdit olusturmasin diye kimsenin zengin olmasina izin verilmedigi icin toplumda zengin bir kisim olusamiyor hatta zenginler ortadan kaldiriliyor ve toplumun tamamini orta - dusuk zekali ciftcilerin cocuklari olusturuyor. iste bu da avrupa ile turk halki arasindaki gunumuzdeki zeka farkinin sebebi oluyor. ingiltere'de ve bati avrupa'da zengin aile dusmanligi falan yok, dolayisiyla aileler zenginlesiyor servetlerini kusaktan kusaga aktariyor ve soyle ilginc bir sey oluyor, ingiltere'de ve bati avrupa'nin cogunda bu zengin aileler (daha zeki olduklari icin zengin oluyorlar) fakir ailelere gore cok cok daha fazla cocuk yapiyor ve bu cocuklarin hayatta kalmalarini sagliyorlar, dolayisiyla toplumun daha fakir ve daha dusuk zekali kesimi 1000 yillik surec icinde tekrar ureyemeyip yok olurken butun toplum zengin dolayisiyla daha zeki ailelerin cocuklarindan olusmaya basliyor.

herhangi bir memurun mallarına el konulmasdı. genelde memur öldükten sonra el konulurmuş.