muttasıl

fasılasız, hiç durmadan, ittisal eden, ulaşan, kavuşan.

Kelime olarak ulaştırmak, eklemek manasına gelen “vasele” kök fiilinin iftial babında ism-i faili olan muttasıl, herbiri kendinden önceki ravi ile görüşüp ondan bizzat işiterek veya başka hadîs rivayet usulleriyle almak suretiyle rivayette bulunan ravilerden meydana gelen isnada denir.

Daha çok edebi metinlerde kullanilan, 'araliksiz, surekli' anlamına sözcük.

Hemen hemen ayni anlama gelen, Bunun daha bilimsel, ciddi yazilarda kullanılanı ise 'biteviye'dir.

Belki Bağlantılı olarak bir de 'muvakkat' var. O da, 'belirli bir süreliğine, geçici olarak' demektir.

Muvakkatin yerine kullanılabilecek diğer sözcük, aynı anlama gelen ve Fransızca kökenli 'palyatif'dir.