mutsuz sonlar

Bize hep mutlu sonlara inanmayı öğretmişler. Mutlu sonların güzel olduğuna inandırılmışız. Eğer hikaye mutsuz bitiyorsa, gökten 3 yıldız düşmemişse hep o hikayenin boşa olduğunu anlatmışlar. Oysa bir hikayenin, bir filmin, hayatın güzel olması için mutlu bitmesi gerekmez ki. Ya da mutsuz bitmesi kötü olduğu anlamına gelmez. O kadar yaşanmışlığı silip atamaz ki. Yarım asır sayfalık bir kitabı son sayfasına bakarak değerlendiremeyiz, tıpkı bir ömrün son anına bakarak iyi mi, kötü mü olduğuna karar veremeyeceğimiz gibi ve biliyorum ki mutsuz sonlarada inanmayı öğrenmemiz gerek...

çoğu hevesimizin sonu bu değil m?

tarihin yazmaktan haz aldığı, eskinin uğruna kolezyumlar yaptığı sonlardır. diğerlerini kim ne yapsın.

Son'un olduğu yerde mutlu olamıyorum.