montajelemani ni ozlemek

gitmeden evvel, ulan gerçekten de çok koyacak şimdi, uzuuuun bir süre boyunca adamın sesini bile zar zor duyacağım, sözlüğü açtığımda yazılarını göremeyeceğim, o devedikenini everme çabasına şahit olamayacağım, öcüleri korkutup kaçıran o korkuluk halini göremeyeceğim, ne bileyim böyle bir izmir marşını onun ağzından dinleyemeyeceğim, youtube videolarını izleyemeyeceğim diyordum, amaaa adam benden çok girer oldu sözlüğe.

özlemiyorum lan seni, özlettirmedin ki kendini bi. şöyle bir ağız tadı ile askere giden adamı özleme eylemini yapmak istiyorum belki ben, ne bileyim belki tv deki mehmetçik kliplerini izleyerek ağlak gözlerle durmak istiyorum, tuba ekinciyi dinleyip hüzünlenmek istiyorum. yok anam yok, bu adamdan kurtuluş yok, bak bayramda bile aradı ben şimdi çarşıdayım ohh değmeyin keyfime dedi.

gel lan bir an önce. bak bu sefer hamamda ben seni keseleyeceğim..

(bkz: özledim seni düştüm yollara)

kardeşi özlemek ne ise, montaj'ı özlemek de odur. çünkü can'dır, canan'dır.

ara sıra msn'den görüşsek de, yine de asker de olduğunu bilmek bana koyuyor herhalde.