mon ange

insana en güzel, en huzurlu hissettiren fakat artık bir başkasından duymak istemediğim bir kelime. hiçbir şekilde ama. fakat az önce fransız dili ve edebiyatı bölümünde 1.sınıfta okuyan arkadaşımı aradım. dilim dönmüyor söyleyemiyorum komik oluyor dedi. söyle bakalım bir kaç şey dedim. mon ange dedi. hı-ha güzelmiş falan.. öyle işte.

Serge Frydmanın senaristiliğini ve yönetmenliğini yaptığı; ayrık dişli karizmatik dişi vanessa paradis'in oynadığı çok hoş bir fransız/hollanda filmidir.

bir vitrinde yarıçıplak müşteri bekleyen fahişe Colette'nin* hayatı aniden çalan bir telefonla değişir. 17 yaşındaki vincent ile kaderleri bir ilerlemek durumunda kalır.

mon ange, annesi ölen vincent'ın colette'ye, karşılıksız bir aşkın pençesindeki colette'nin de vincent'a umutla bağlanışını anlatır. fransız yapımı filmlerin o dayanılmaz hafifliği, akordeonun güzel ritmi eşliğinde hem duygu hem de hareket bakımından fazlası ile sirkülasyonu olan bir filmdir. aşkın umutsuzluklarda nasıl da filizlenmeye aç bir duygu olduğunu sıcacık bir dille hissettiren alışılmadık filmlerdendir.

2004/ fransa-hollanda yapımı 94 dakikalık hoş bir fransız filmi, vanessa paradisin başrolde oynadığı bu filmde oldukça etkileyici replikler eşlik ediyor insana... uyku ile uyanıklık arasında izleyebileceğiniz farklı bir film insanda bıraktığı etki bambaşka, mekan seçimleri ciddi manada muhteşem zaman zaman arkadaki manzarayı takip etmekten konuyu kaçırabilirsiniz *. colette nin farklı bir tesbiti ile sonlandırmalı ki sanırım çok doğru;
'kadınların sulugözlü oldukları koca bir yalandır. sadece içlerinde buzdan kalıplar vardır ve bazen bu kalıplar erirler.'

fransizca da meleğim.
ayrıca 2004 yapımı bir fransız filmi fakat daha izleme şeferine nail olamadım.*