memorat

Memoratları efsaneden ayıran yön, bizzat olayı yaşayan kişinin ya da ondan dinleyen kişinin olayı anlatmasıdır. Bu yüzden daha çok inanılır. Elbetteki buradaki gerçeklik subjektif bir gerçekliktir. Memoratlar aynı zamanda diğer türlerin de temelini oluşturur. Efsane masal gibi anlatıların ilk anlatıcıları aslında memorat anlatmış sayılırlar. Günümüzde ruh, peri gibi hayali varlıklar yerine; ufo, karabasan gibi hayali varlıkların memoratları anlatılmaktadır. Yani dinamiktir, değişkendir. Genellikle gergin ruh halinin olduğu zamanlarda bu anlatılar anlatılmaktadır. (Gece gibi lohusa dönemi gibi)

Memorat kısaca; olağanüstü ve korku verici tasvirler yapılarak gerçekten olmuş gibi bazı olayların anlatıldığı hikayedir.

Konusu her şey olabilir, içlerine tarihi karakterler, dinsel temalar, periler, devler, cüceler, cinler, katiller, canavarlar koyarak sözlü hikayeler anlatan atalarımızın dilden dile aktararak ve yolculuk boyunca bazı eklemeler yapılarak günümüze değişik versiyonlarda gelen hikayelerdir.

Herkes bu hikayelere inanabilir, çünkü: insanlar doğada anlam veremedikleri şeyler olduğuna bir şekilde inanır,
Sebeplerin her zaman akli delillere muhtaç olmadığına da meyillidirler.

Anlatıcının yemin etmesi gibi faktörler de inandırıcılığı arttırır.

Memoratlar sözde eğitimde de kullanılır:

Yüzünü yıkamazsan şeytan yalar, sol elle yersen yemeğini cinler yer, gece tırnak kesersen şeytan çarpar, gibi.