mahavishnu orchestra

'jazz-rock fusion' tarzında dinlediğim en iyi müzik grubu.
standart jazz dinleyicisi için zorlayıcı sertliktedir bazı parçaları.
rocker'ım diyen ama jazz'a ilgi duymaya başlayan gençlik için ideal bir
geçiş grubu olan mahavishnu orchestra'nın albümlerinde gitar hakim enstrümandır ve rocker bünyenin jazz'a ısınmasını sağlayan temel unsur
gitara alışmış kulağın farkında olmadan
diğer enstrümanlarla da sevgi bağı kurabilme olanağıdır.
favori parçam 'meeting of the spirits'.
1970-1976 yılları arasında faal olan grup,
1984'te geri dönüş yapıp 2 sene sonra temelli dağılmıştır.
grubun gitaristi olan john mclaughlin ayrıca irdelenmesi gereken bir virtüöz.
grubun albümleri:
1971 The Inner Mounting Flame
1972 Birds of Fire
1973 The Lost Trident Sessions (1999'da yayınlandı)
1973 Between Nothingness and Eternity (Live Albüm)
1974 Apocalypse
1975 Visions of the Emerald Beyond
1976 Inner Worlds
1984 Mahavishnu
1986 Adventures in Radioland

(bkz: Love Devotion Surrender)

kendileri için söylenecek tek bir söz var: respect.

(bkz: one word)*

delicesine progressive unsurlar bulunduran dede grup.

fusion dan fazla haz etmesemde bu grubun zaman zaman fushion a kaymasından ötürü henüz bir rahatsızlık duymadım.

John McLaughlin vaktince sahnede 12 telli gitarıyla estirmiş grup isimlerinden yalnızca biridir.

böyle kıyak görülmedi! (kendi reklamını yapmak)
şu meşhur birds of fire a ulaşmanınızın kısa yolunu vereyim de yatıp kalkıp bana dua edin. sürekli dinlemeyin. tavsiyem birkaç dozdan sonra hiç bir müzik dinlemeyip ara ara bu grubu tekrarlayın. hazmı zor, zevki aşağı düştükçe katlanan türdendir!
http://rs209.rapidshare.c...1995728/Birds_of_Fire.rar

fusion derken miles davis i tenzih ederim tabi ki

birds of fire albümlerindeki open country joy favorimdir. bundan sonra birds of fire gelir.albüm başlıbaşına renk yahu!

(bkz: #5152899)