kosuk

Koşuk; islamiyet öncesi Türkler'in söyledikleri şiirlerdir. Genellikle kendi başına bütünlüğü olan dört dizeli bentlerden oluşan koşuklar, manilere ve koşmalara kaynak olmuştur. Türkler islamiyet öncesi belli dönemlerde, "sığır töreni" adı verilen av törenlerinde, "Şölen" adı verilen kurban törenlerinde ziyafetler ve yengi ile biten savaşlar sonunda, tüm boyların erkekleri biraraya gelerek eğlenirdi. Bu eğlencelerde söylenen çoklukla aşk, doğa ve yiğitlik konularını işleyen şiirlere "koşuk" adı verilir. Ayrıca halk edebiyatında en çok kullanılan ve en çok sevilen nazım biçimidir.

Sigir torenlerinde ve solenlerde ozanlarin kopuz esliginde calip soyledikleri ask,doga,savas,yigitlik konularini isleyen lirik siirlerdir.Dort dizelik bentlerden olusur.Uyak dizilisi a-a-a-b , c-c-c-b , d-d-d-b'dir.Koşmaların ilkel bir bicimi sayilir.

islamiyet öncesi türk edebiyatı nazım biçimlerindendir. aaab / cccb / dddb uyak düzeniyle yazılmıştır. sagu'lar ölüm üzerine yazılmış ağıt koşuklarıdır.

türk halk edebiyatı'ndaki koşma'nın aynısıdır, sadece ismi değişiktir. şamanlar söylermiş orda bunu.

islamiyetten önce türklerde şölenlerde,kutlamalarda halkı heyecanlandırmak için okunan dörtlüklerden meydana gelen lirik şiirlerdir.