bugün

yaklaşık 6 ay önce aldığım karardır. tadını unuttum be keratanın.
en yakın arkadaşımın ufak bir rahatsızlığı sonucu doktorunun aldığı karar. yaklaşık 6-7 aydır içmiyor. tedavi bitince odasına damacana bağlayıp içine kola dolduracakmış. o kadar özlemiş yani.
bizim sözlükten birinin altı ay kadar önce bırakmak zorunda kaldığı durum. yasak kalksın, kola içinde yüzdüreceğiz onu...
bende ilk ayda dahi 6-7 kilo vermemi sağlıyor. ancak hayatın tadı bu, yerini hiçbir şey yerini tutmuyor.
diyetin zorunluluklarındandır.
zaten pek sevdiğim bi meret değildi ama insan yine de arada özlüyor yav.

not: 8 aydır ağzıma koymadım.
bir türlü beceremediğimdir. kumarı bıraktım, bir buçuk yıl oldu. sigarayı bıraktım, beş ay oldu. ama kola'yı bırakamıyorum hacı. bir haftadan fazla dayanamıyorum. olsun buna da şükür. tek kötü alışkanlığım o olsun.*
2 senedir içmememe sebep olmuş kararımdır. herhangi bir faydası olmadığı ve özlenilecek değil, nefret edilecek bir içecek olduğu içinde aramamaktayım kendisini.
oda sıcaklığında bir kutu lecola içmekle kendiliğinden gelişen hadise. (not: oda sıcaklığında olacak hatta temmuz ağustos gibi olacak ortalık cayır cayır olacak. soğuk olunca nasıl gidiyor lecola bilir misiniz. nasıl kayıyor boğazınızdan lıkır lıkır...)
Sağlıklı bir eylemdir.
bırakalı 1 sene oldu.
© copyright 2005 - 2026