bazen bazı mesajları, konuşmaları, hatta story görüntülerini bile screenshot alıyorum. belki biri “ben öyle demedim” der diye, belki de kendime “bak yine aynı saçmalığa kanma” diye. albümümde anılar yerine uyarı levhaları var. kimisi “dönme buraya”, kimisi “burda duygusal kaza olmuş dikkat et” der gibi. artık screenshot almak paranoyaklık değil, kişisel güvenlik önlemi. kimseye dava açmadım ama her an delil toplayacakmış gibi yaşıyorum.
bir de utanmadan “galeride yer açılsın mı?” diye sordu telefon… keşke hafızam da öyle sorsa bazen.
© copyright 2005 - 2026