kül olan

ahmet telli şiiri...

Bu kentte sorular yasaklanmıştır!
böyle diyorlar fısıldarcasına ve ürkek...
ve diyorlar ki gidip anlatılsın bir kez,
çare düşünsün tarih denilen bilici!

Gidip anlatılsın beklenen yolculara;
aşklar küllenmeden ve beynimizi!
büsbütün kemirmeden veba,
yetişsin durmadan yolu gözlenen...

Bu kentin sorusunu yanıtla ey yanılmaz olan!
kahret ya da ışıklandır ve de ki:
-Siz ki yangın yıllarından geliyorsunuz;
umuda bağlanmak umutsuzluktur ancak!

Ve sen ey bilici, de ki:
-Bu masal çok anlatıldı önceleri,
çocuklar da susturuldu her defa,
karartıldı evlerin bütün ışıkları!

-Ve direnmeyi bilmiyorsanız,
kül olun savrulun dağlara taşlara!
belki hayat yeniden fışkıracaktır o zaman;
bu kentin ışıksız varoşlarından...

Bir sfenksten söz ediliyor durmadan
yakınmış kahredilmesi...

iki bin dokuzda buraya yazılmış olan şiir. benim bu şiiri ilk okuyuşum ve bazı dizelerin aklımda olur olmadık zamanlarda hatırlanmak üzere yer etmesi de o tarihlerdedir.
az önce yine aklıma geldi kentin sorusunu yanıtlayan öedipus benzetmesini anladım. hiç dikkat etmemişim ışıklandırdı beni yıllar sonra.

"bir sfenksten söz ediliyor durmadan
yakınmış kahredilmesi"

hadi inşallah diyelim.