john waters

sinemanın anarşistlerinden ve en fırlama yönetmenlerindendir. ciddiyet ve normallik borazanlarına inat, kopartan filmler yapar. atilla dorsay 2005 istanbul film festivalinde ona ayrılan bölümü "john waters'dan tatlı saçmalıklar" diye tanımlamıştır. elbette dorsay ın aykırılıkla anarşizmle filan bir ilgisi yakınlığı olamaz. ama şu da var ki john waters asıl saçma olanın atilla dorsay ın saçma olmayan kavramı olduğu kabulüyle film yapmakta ve sinemasıyla sisteme bir tavır koymaktadır. bütün bunlar john waters ın büyük bir yönetmen olduğu anlamına da gelmemektedir elbette, çünkü ne yazık ki bana göre anarşist tavrını da, fırlamalığını da sağlam bir sinema diliyle ifade etmeyi başaramamıştır. filmleri gereksiz bayağılıklar, tekrarlı zevksizliklerle doludur. sanıyorum bunlar biraz da kişiliğiyle ilgili olup karakterindeki kimi zayıflıklarla ilintilidir. biraz daha kaliteli,donanımlı ve zeki olabilseydi sineması çok daha etkili olur, kendi de efsaneler arasına girerdi.

genellikle pink flamingos filmiyle taninan, sonra da izlemeye tovbe edilen * yonetmen. cry baby'si iyidir.