bugün

en asil duyguların çobandır.

bi sözlük kezbanınıyla mesajlaşmam sırasında iphone artık çobanlarda bile var sen ne diyorsun gibi bi cümle ile karşılaştım. ben anadolu insanını severim. eğer ki bu çoban arkadaşım iphone kullanıyorsa helal-i hoş olsun. bundan gocunacak değilim. evet.
(bkz: hüsnü çoban)
elinden gelse çobanlara, amelelere iphone satılmasın diye dernek kuracak kadar realiteden kopmuş insanların, görüpte hayattan soğudukları manzaradır. çünkü adeta kişiliklerinin bir parçası haline gelmiş o süper teknolojik narin aletin, böyle eli nasırlı kaba saba bir çobanın elinde hunharca kullanılıyor olması en asil duygunun insanı olan bu şahsiyeti dahi hayattan soğutmakta ve insanlığa bağladığı umutlarını tüketmektedir. bir iphone un bir çobanın elinde oyuncak olması ne acı bir duygudur kim bilir.
© copyright 2005 - 2026