insan sevmemek

insanları yada bir insanı sevmemekten öte bir şeydir "insan sevmemek".

insandır sevilmeyen şey. bir yaratık, bir nesne, bir cisim gibi bir şey. hiç bir özellik gözetmeksizin yalın ve genel bir insan.

her insanın yaptığı, düşündüğü, konuştuğu, yapmak istediği şeyleri yapmak, düşünmek.. gülmek eğlenmek ağlamak, sinirlenmek, sevinmek.. insana sadece bir insan gibi uzaktan bakınca anlaşılan bir duygu.. kontrol altına alınmış bir et yığını. gülüşler, sinirlenmeler hep klişelere, kalıplara bağlanmış mekanizmalar.
ikili ilişkilerindeki yapmacık ve tek düze konuşmalar. inançları, inançsızlıkları, osu busu..

insanların tek güzel olduğu ve en doğal oldğu dönem veya şekli, düşünme yetisine henüz sahip olmadığı çocukluk anları. masumluk bile denilemez onlar için, masum olmak için suçun ne olduğunu bilmek lazım.

eğer bir çocuk kadar insan olabiliyorsa bir kişi, sevilesi bir yaratık olur. aksi takdirde, kendini her zaman farklı sanan bir "insan" olmaktan öteye gidemez.

(bkz: mizantropi)

tedavisi olmayan bir hastalık. salt siyasi ideolojisini haklı çıkarıp ego tatmini yaşamak için insanların etnik kimliğine nefret kusanlar bu hastalığın iflah olmaz esirleridir ne yazık ki.

işi gücü birilerine ve bir şeylere nefret saçmak olan ağzı salyalı öfkeli suratlar mı kurtaracak ve güzelleştirecek dünyayı? şimdi benden, gerçekten buna inanmamı mı bekliyorsunuz?

çok beklersiniz...

türklerin en büyük sorunudur, hatta günümüz dünyasının.

insanı ırkı için değil insan olduğu için sev.

Sevilen yanlış insanların bizi ulaştırdığı nokta.

Bir agnostik arkadasimin gorusudur. Daha dogrusu hayvanlara insanlardan daha fazla deger vermektir. Ama insan sevmemek yediğin kaziklara, hayatin darbelerine bagli olarak artan azalan bir sey.

insanlardan yılmanın eylemsel sonucudur.

çok yanlış.
zira;
"Bütün kâinat birbirine sevgi ile bağlanmış.
Sevgini vermesini öğren.
Çünkü gönlün anlasın ki hepsine yer varmış.
Sevgisiz insandan dünya, unutma ki korkarmış."

insanların kötü olduğunu fark edince yavaş yavaş içinde bulunduğumuz durum.

Insan sevmemek degilde, insanlarin davranislarini sevmemek demek dogru olur. Davranislardaki basitlikler, cikarciliklar, iki yüzlülukler sonucunda tüme varim yoluyla 3 5 kisi yüzünden bütün insanlara karsi bi tutum sergilemektir. Genel olarak kisiye büyük avantaj saglar ilişkilerde.

sevdiğimiz bir insanın yüzüne seni seviyorum diyebiliyoruz fakat sevmediğimiz bir insanın karşısında bu eylemin zıttını ifade edemiyoruz. bu yüzden insan sevmemek.

resmen benim için kullanılan tabirdir. halam bir şey anlatırken "o insanları sevmez" falan der baya da dalga geçer benimle. "kuzum insanları sevmiyorum demek nasıl bir şey" diye sorar.
evet insanları sevmiyorum. veteriner olacağım ben.

sevmiyorum lan gayet normaldir.

Sürekli genişlemektedir o da.
Tabii kendi içimde. Yoksa kimseyi öldürmek gibi bir gayem yok evrimleşememiş neandertaller dışında.

Sevmeye değecek biri olmaması yüzdendir o.

kendini sevmeyen insandır.

benimdir. evet kendimi de insanlari da sevmem. sadece hayvanlar yeter. 1 kopegim olsun, bir omur huzurlu sessiz yalniz yasayayim onunla. ne zaman aldatir, ne zaman ceker gider, sirtimdan vurur korkusu olmadan.

Herşeye, her olumsuzluğa rağmen, insan sevmek, insana yakışan, en özel duygudur.
Yaradılanı hoş gördük, yaradandan ötürü...

benim. belli bir süre sonra eviniz hayvanat bahçesine dönüyor bütün sevgiyi onlara veriyorsunuz. (bkz: mizantropist)

(bkz: yaratılanı sevmem yaratandan ötürü)

tanrıya sitem değil, sözüm herke$e.

Niye sevelim ki insan var da biz mi sevmedik?!

Ben de bazen kimseyi sevmiyorum. Genelde de insanları sevmem zaten.

Ego tatmini için insanlarla yakınlaşıp siktirolup gidenler türedikçe yaşanan durum. Kaptırmayacaksın kendini, tek çıkar yol bu.

Edit: işbu entry bir depresyon entrysi değildir. Bir hayat görüşüdür.

Evet o benim. Sadece yakın arkadaşlarımı seven biriyim sebebim var binlerce. Mazeretim var mizantropiyim ben

insan ilişkilerine yeteri kadar hâkim ve içlerindeki kokuşmuşluğu farkeden kişi.