inbe

gırgır ın rakipsiz olduğu dönemlerde mizah dergilerinin karikatürlerinde geçen "ibne" kelimesinin muzır yasaları gereğince bu kelimeyle değiştirilmesi tercih ediliyordu. bu küfrü fonetik açıdan böyle sikko bir vurguya dönüştürmek pek tabii o zamanki mizahçıların seçimi değildi heralde, çünkü "ipne" akla gelen ilk dönüşüm olmalıydı. demek ki o zamanlar yukardan bi yerden "ibne inbe olarak çevrilecek" şeklinde bir dayatma ve buna benzer çeviri yasaları mevcuttu. ha keza yanlış hatırlamıyorsam göt her zaman döt diye yazılır başka bir yazar "köt" falan demezdi. sikmek ya da sikerim de hiç bi zaman "zikerim", "sükerün" olmamış her daim "iskerim" diye yazılmıştır.