ibilik

anlamı:
1 işi bilen ama yine de beceremeyen kişi/kişilik.
2 her şeyi bildiğini sanan, aslında biraz da bilen ama kibri yüzünden batıran kişi.
3 iş bilmeyipte bile bile yaparak kendini rezil eden kişi.
4 sonucu bilen ama yine de inat eden kişi.
örnek:
yaşam bilgi vermiş, yetenek vermemiş ibilik elemanlar!

bilmiyorsan ama yine batırma ibilik salak!

aşk yüzüne konmuş! evet diyeceğini biliyorsun ama yine olmaz diye inat ediyorsun ibilik!

isim olarak koyulursa anlamı:
bilgili ama yeteneksiz kişi/kişilik

üretim şekli:
iş sözcüğünden gelen i ile bilsözcüğünden gelen bilgi ve lik eki ile alaycılık eklenen kişilik ekinin birleştirmesiyle ibilik doğmuştur ve kullanım şekli hafif orta ağır hakarettir bilgili beceriksiz salaktan hafif ama işi yeni öğrenmiş bilgili kişinin yaptığı hata/hamlıktan ağır bir sözcüktür.

kökeni:
bir şiirde sonbahar esintili harf çıkarma denemesi yapılırken çıkmış ve ilk anlamı bilgi ve bilik sözcüğüne sadece i harfi eklenmesiyle uyak yakalanmış ama yazar sözcüğü beğenmesiyle önce iyi bilmek anlamına gelen şirin sözcük olarak tasarlarken bir espri şakasında öfkelenmesi üzerine biliyorsun da beceremiyorsun anlamı kazanmıştır, sonrasında ise iş ve bilik sözcüğünün birleşmesiyle yeni anlamına olanak tanınmıştır. sözcük diğer düşünülen hakaret ise bilen ibnedir ama ağırlığından yazar kullanmayı seçmemiştir.

çıkış yeri:
uludağ katılımcı sözlük platformu'dur ve sözcük armağan edilmiştir.

bu şiir tam aslı olmayan aynı anda yazılmış olduğundan köken şiir olarak verilmiştir:

türkiye de bir ilk!
hepimize gelen ilik!
sarı lacivert de bilik?
fenerbahçe radyosu ibilik!