hep

Ben olmasını istemedikçe, kusursuz olur. Benim olur. (bkz: inadın getirdiği yer)

hep olmadan hiç olmaz, hiçin ötesinde hep...

Her şeye aynı açıdan bakarsan,
Hep aynı şeyleri düşünürsün.
Hep aynı şeyleri düşünürsen,
Hep aynı şeyleri yaparsın,
Hep aynı şeyleri yaparsan,…
Hep aynı sonuçları elde edersin.
Hep aynı sonuçları elde edersen,
Hep ya mutlu ya da hep mutsuz olursun…”

Carlos Castaneda

bir özdemir asaf şiiri.

seni ben
uyuyamıyorum;
eksi ben

seni ben
unutamıyorum;
eksi ben

seni ben
saklayamıyorum;
eksi ben.

seni ben
yok'layamıyorum;
eksi ben

seni ben
düşünüyorum;
hepsi ben.

(bkz: hak ve esitlik patrisi)

hep bir insana tutulmak, bir insanı diğer yarın yapmak, tanrının işini üstlenmek gibi bir insan yaratmak istersin hep. gezegenin herhangi bir yerinde var olduğunu bilip, buna hep inanırsın. ne acılar büyüdü seninle birlikte, birbirine uymayan parçaları birleştirip, anlamlı bir resim yapmaya çalıştın puzzle'lar ile. birgün doğru parçayı halının altında bulunca, zaman geçirmeden koydun boşluğuna. sormadan, bakmadan, bilmeden yerleştirdin yerine. çünkü anlamıştın o olduğunu. hep aradığın o parça, yarısını tamamladı hayatının. gerisini değiştirdi senin olmayan hayatının. hani tek kişilik bir oyun oynamak gibi, aslında yüzlercesi sahneye dönmüş seni izliyordur, yalnızlığın ile oynadığın oyunu seyrediyorlar. iki kişisindir aslında sahnede, sen ve oynadığın, bütün olduğun, tek olduğun insan. seni o yapar seni seyredenler, o ise seni sen yapar.
oyun biter, perde iner, alkış kopar sen ise arkada onunla kalırsın... hayatınla. hep düşünmediniz mi sizi sizin kadar sevebilecek birinin var olduğunu? içine girip doğuştan varolan boşluğa yerleşecek, seni tamamlayacak olanı?

ayrılık... gözlerindeki son "keşke"yi de görüp gitmek. içine bir kürek dolusu kor düşer, hep diğer yarını düşündüğün günler başlar. en karanlık odalarda gökyüzünü hayal edip uyumaya çalışırken, bir tek "iyi ki" dostun olur, ha bir de acı gözyaşların. içine akıtmazsın yarın içindeyken, sevmezsin onu üzmeyi üzüntülerinle. kanırta kanırta oyduğun kuytuya yerleşmiş sevgilin, yarana yapışmış, kan pıhtılaşmış acılar dinmiş, etinin bir parçası olmuş artık...

"gitme! o oyukları boş bırakma" diyemezsin acı çekmemen için orda olduğunu sanmasın diye, "acılar içinde, kanlar içinde yalnız bırakma" diye yalvaramazsın. bilirsin giderse etinin kopacağını, kalbine kızgın damga vurulacağını, yine de hep onu sakınırsın acılardan, ona bırakırsın kendini. hep arananı bulunca ne yaparsın? hep arananı buldunuz mu hiç? emin oldunuz mu hiç olmadığınız kadar? onsuz yaşayamayacağınızı hiç bu kadar iyi bildiniz mi? onunla yalnız başına elele yürümek gidecek yerin olmadan, hayatını ona adaman bir gelecek olmadan, yalanları tavan arasına kaldırıp ruhunu paylaşman gözünü bile kırpmadan. yaşadınız mı bunları hiç? hep istediğiniz bu değil miydi? hep istediğimiz? yanında olması için, varolması için dua ettiğiniz hep.. sonsuza dek.. hep.. hep! hep!!!

daima, sürekli, bütün.