güvercinler

siz kahvaltı yaparken, çimlerin üstüne konar. tartışan iki insanı bile aynı anda gülümsetebilir bu neşeli varlıklar. sanki bir müzikalden henüz dönmüş sizi de bir yerlere davet eder gibi dururlar, ha gitti ha gidecek. rahat bir tedirginlik vardır üstlerinde, korkudan ziyade 'benim işim var canım, çabuk karar ver bir kırıntın var mı yok mu' derler duruşlarıyla. gözleri öyle küçüktür ki yalnızca iyilik anımsatır size.
güvercinler, öyle delidir ki tıpkı bir sanatçı edası vardır hepsinde. entelektüel duruşu, hovarda adam görünüşü, aşık kadın ürkekliği...
bugün iki güvercin bakar ya size, içinize işler bakışları. ondan sonra bütün güvercinler aynı olur.

vatanımın ve tüm ortadoğunun semalarında bir türlü uçmayan kuş türü..

çok romantik hayvanlardır efenim. bir eş bulup hayatlarının sonuna kadar birlikte yaşıyorlarmış. erkek malzemeleri topluyormuş, dişi kuş da yuvayı yapıyormuş. yavruları birlikte besliyorlarmış. bir de yarıştırıyorlarmış bu hayvanları. yarışmaya başlamadan önce eşini gösteriyorlarmış motivasyon için. o zaman yuvasına, eşine kavuşmak için daha istekli uçuyorlarmış.