gunlerimiz

içlenme, beyhudedir, maziyi sakın anma!
O vefasız yavruya benzer ki günlerimiz.
Kendini yuvasından bırakır ki akşama
Benzeyen göle, sessiz...

Ruhundaki susuzluk engin mesafelere
Duyurmadan ne anne ne bir yuva hasreti,
Narin kanatlarıyla uçar orman, dağ, dere
Ve bir gün bir çukurda bulunur iskeleti.

(bkz: ahmet hamdi tanpınar)

yağmur atsız/ zülfü lüvaneli

çözülen bir yün yumağı
akıp giden günlerimiz
mezar taşlarından suskun
sessiz sitemsiz

savrulan yapraklar gibi
akıp giden günlerimiz
cenaze törenlerinde
sessiz sitemsiz

bir suçluyu aklar gibi
akıp giden günlerimiz
sanki bir sır saklar gibi
sessiz sitemsiz

bir kitaba başlar gibi
koşarken yavaşlar gibi
ölen arkadaşlar gibi
sessiz sitemsiz

harika bir livaneli şarkısı. zaten ustanın güzel olmayan, klasikleşmeyen çok az parçası vardır. bu şarkıyı dinlerken yağmurlu bir havada cenaze törenindeymişsiniz hissine kapılırsınız.

leman sam tarafından da çok güzel söylenen leziz bir şarkı.