finalde kaybeden takım olmak

maçın bitişiyle birlikte rakip takım ve taraftarlarının sevinç çığlıklarını işitmek, kısa süreliğine de olsa dünyadan kopmak, "bu maçı kazanabilirdik, şans neden bizden yana olmadı" gibi düşüncelere dalmak, ağlamak ve ağlarken birbirini motive etmektir.
fakat ölenle ölünmez, mazide acı tatlı bir anı olarak kalmalıdır bu maç ve bir sonraki maça konsantre olunmalıdır.

biraz önce fenerbahçe acıbadem'in düştüğü durum.*

muhtemelen birkaç yıl içinde unutulacak takımdır. birinci isen birincisin, ikinci isen hiçbir şey. malesef bu işler böyle.

Hemen hemen herkesin size "buraya gelmekte bir başarı" diyeceği olaydır.

kızgın kumlardan serin sulara atlarken ayağın şemsiyeye takılıp yüzüstü yere düşerek 1 avuç kum yutmak gibidir.
(bkz: herhalde)

kimileri: "finalde kaybetmektense yarı finalde elenmeyi tercih ederim" bile der.
kazanan takım sevinç çığlıklarıyla tv spikerine röportaj verip şampanya patlatırken kaybeden takım röportaj bile veremeyip soyunma odasında koç tarafından motive edilmeye çalışılır.

türkiye kupası finallerinde bu takım genelde fenerbahçe oluyor.