ey halkim

bir yılmaz erdoğan şiirdir.

Sevidir öz türkçe,
Tüm belaların mümessili.
Her dilde aynı sızıyı hatırlatır,
Yalnızlık..
Bakma kemik sesidir sesimin içine sızan,
Kırılmaktadır sabah akşam..
Eklemlerim fire vermektedir ek yerlerinden.
Ruhumdaki,
Dikiş izleri belli olmaktadır.
Evet değirmende bir başak kederidir un,
Ama suyla hamur olacak bir şey değildi bu kördüğüm...
Sen bir sokak oluyorsun bazı,
Bazı bir koku,
Birinin saçına sinen,
Sen bir şaka oluyorsun bazı,
Durup dururken aklıma gelen.
Sen bir çift göz oluyorsun bazı,
Bir tek sözü bile aklında tutamayan.
Herkes kötü davranıyor bana,
Sözüm kesiliyor..
Ve kanıyor en zayıf harfinden,
Saçım çekiliyor,
Yüzümden..
Herkes bana kötü davranıyor,
Yalnızlığım ki,yirmidört saat birlikteyiz.
Kendisiyle..
Bazı o bile uğramıyor.
Asıl gelmeyince gelen,
Bir ölüm haberi gibi.
Ağaçlarım sökülüyor sonra,
Başka yere ekilecekmiş süsü veriyor.
Kuru dallarımın pişmanlığına,
Ellerime yapraklar dökülüyor.
Hak edilmiş bir sonbahardan..
Herkes bana kötü davranıyor,
Uğradıklarında anlıyorum,
Görmezden geliyorlar.
Yol uzun vakit kalmıyor bana,
Ayaküstü kalbimi kırıp gidiyorlar..
Ağzımda kendi gözyaşım birikiyor.
için için bir tuz tadı,
için bu kayıplar içinizden geldiği gibi,
Üzülmeniz için..
Herkes sevsin istedim beni,
Suç işledim masa örtülerime,
Süs mahiyetinde..
Kimseyi sevemedim uluorta,
Suç işledim kayıtlara geçti.
Geçti gitti bir ömrün..
Henüz bilmiyorum ne kadarı,
Cezadır ey halkım!
Çekilir tenimden,
Tez elden hazırlanır doktora,
Kendini ele veren tezler..
Konumuz yoktur ey halkım!
Konuşmacınız yalnızlık illetinde.
Yazılarına bir süre zarar verecektir.
Kendisi yıllık gizinde..
Kar bile yağmaz,
Kış kendini tanımlamaz.
Akdenizin zedeli mevsimlerinde..
Seyrine buğu dayanmazdı oysa,
Çocukluğum;
Lapa lapa bir seyirliktir.
Komikliğimiz yoktur ey halkım!
Komiğiniz kar izindedir,
Kadındır;
Saçlarında birbirine karışır teller,
Sevgilinin tellerine bakışlar konar.
Herkes sevdiğine canım,
Böyle mi yazar?
Aşkımız yoktur ey halkım.
Sevdalınız şıllık izindedir.
Yazımız yoktur ey salkım,
Üzümlerimiz üzünç içinde.
Şarap meylindedir.
Şiirimiz çoktur ey halkım!
Şairiniz acı çekmektedir.

(bkz: vurulduk ey halkim unutma bizi)

ekseri sahtekar bir söylem başlangıcı. yalandan dönmeyen dil, dolandan dönmeyen dil. dönmeyen dil. bildiğinden dönmeyen dil. döndüm ! [ nerdesin ey halkam , dönelim ]