bugün

Eventual consistency, dağıtık sistemlerde kullanılan bir tutarlılık modelidir. Türkçeye genelde nihai tutarlılık ya da zamanla tutarlı hale gelme şeklinde çevrilir. Temel fikir şudur: Bir veri birden fazla sunucuda tutuluyorsa, yapılan değişiklik her sunucuya aynı anda ulaşmayabilir. Bu yüzden kısa bir süre için bazı sunucular eski bilgiyi gösterirken bazıları yeni bilgiyi gösterebilir. Fakat sistem düzgün çalışıyorsa, biraz zaman geçtikten sonra bütün kopyalar aynı hale gelir.
Bunu bir sosyal medya örneğiyle düşünmek daha kolaydır. Profil fotoğrafını değiştirdiğinde sen yeni fotoğrafı hemen görebilirsin, ama başka biri birkaç saniye boyunca hala eski fotoğrafı görebilir. Çünkü değişiklik sistemdeki tüm sunuculara aynı anda yayılmamış olabilir. Kısa bir süre sonra güncelleme her yere ulaşır ve herkes aynı yeni fotoğrafı görmeye başlar. Eventual consistency tam olarak bu mantığa dayanır.
Bu yaklaşım özellikle büyük ve yoğun sistemlerde tercih edilir. Çünkü her işlemde bütün sunucuların aynı anda güncellenmesini beklemek sistemi yavaşlatır ve erişilebilirliği düşürür. Eventual consistency ise sisteme hız, esneklik ve ölçeklenebilirlik kazandırır. Bunun karşılığında kısa süreli veri tutarsızlıklarına izin verir. Kısacası veri ilk anda her yerde aynı olmayabilir, ama sistem zamanla hepsini aynı noktaya getirir.
Güncel Önemli Başlıklar
© copyright 2005 - 2026