elfler

Elfer,Eski Günler'de iki ana dala ayrılmıştı:Batı Elfleri ve Doğu Elfleri.ikinci tür Kuyutorman ve Lorien'de yaşayan elflerin çoğunluğunu oluştururdu ;
fakat onların dilleri,bütün elf isimleri ve kelimelerinin Elderain formunda kullandığı bu tarih kitabında yer almaz.
Bu kitapta Eldarin dilleri arasından iki tanesini bulunmaktadır:Yüksek Elfçe,ya da diğer adılya Quenya,ve Gri Elfçe ya da diğer adıyla Sindarin.Yüksek Elfçe,Deniz'in ötesindeki Eldamar'ın kadim yazıya döken ilk lisanıydı.Artık adadil olarak kullanılmıyordu; daha ziyada Birinci Çağ'ın sonunda Orta Çağa'a sürgüne gelen Yüksek Elfler'ce törenlerde,ilim,irfan ve şarkılarda hala kullanılan bir tür ''Elf Latincesi'' olmuştu.
Gri Elfçe,kökeninde Quenya'nın akrabasıydı:Çünkü bu,Orta Dünya'nın sahillerine gelerek Deniz'i geçmeyip Beleriand ülkesinin kıyılarında yerleşen Eldar'ın lisanıydı. Burada Doriath'lı Thingol Gripelerin hüküm sürüyordu ve uzun süren kasvetli yıllarda dilleri,ölümlü toprakların değişkenliğiyle değişmiş ve Deniz'in ötesindeki Eldar'ın dilinden çok farklılaşmıştı.
Daha kalabalık olan Gri Elfler'in yanında yaşayan Sürgünler gündelik yaşamlarında Sindarin'i kullanıyorlardı;bu yüzden Sindarin bütün o elflerin ve bu tarih kitabında görülen bütün elf beylerinin lisanı olmuştu. Çünkü bunların hepsi, Eldarin soyundandı; hatta yönettikleri halk daha alt seviyedeki akrabalarından oluşuyor olsa bile.En soyluları,Finarfin Hanedanından gelen,Nargothrond Kralı Finrod Felagund'un kız kardeşi olan Lorien Hanım'dı.
Sürgünlerin gönüllerdeki Deniz özlemi hiç dindirilmeyecek bir huzursuzluktu;bu özlem Gri Elfler'in gönüllerinde uyuyordu ama bir kez uyandırıldığında da bir daha yatışmazdı.