egede yaşamak

yaz geceleri terasta yıldızları sayarak uyumak, sabah ezanı ile güneş daha çıkmadan uyanmak ardından bol zeytinyağında karıştırılmış çökelek, yeşil zeytin, toz biber, limona ekmeğini bana bana yemek demektir.

bisikletini alır çıkarsın sabah gezintisine, sahilden çizersin rotayı. palmiyelerin gölgesinde turunç ağaçlarından yayılan buram buram kokularla ege güneşinde pedallamaktır.

sahile atıp bisikletini kendini sıcacık ege sularına bırakıvermektir kendini.

akşamları eline çekirdeğini alıp menderes ovası üzerine kurulmuş çokca parkın birine çay içmeye giderken, sıcaktan kaçıp sokaklara çıkmış kapılarının önünde muhabbetin en hasını çeviren egeli teyzelerin sohbetine eşlik etmek demektir.

ege demek deniz demek,
ege demek medeniyet demek,
ege demek hayat demek,
ege demek sıcacık insanlar "diyivemektir"

keşke öyle bi imkanım olsa...

ömrü uzatır.

Birçok metropol insanının en büyük hayalidir.

Huzurun, dinginliğin, aydınlığın, insana iyi gelen her unsurun mekânıdır ege.

Bir gün Ege'de yaşayacağım. Belki köyceğiz, belki foça, belki urla ya da ayvalık...
Ama ege...

Parmak arası şıpıdık terliklerimle arnavut kaldırımlarında gezeceğim, karadut şurubu içeceğim serinlemek için...

Ebegümeci, kazayağı, deniz börülcesi yapmayı öğreneceğim en alâsından.

Envai çeşit balık olacak soframda, birgün levrek birgün tekir, çinekop, karagòz.

Rum mezeleriyle damağımı ve ruhumu şahlandıracağım.
Hatta ekmeğimi bana bana yerim belkide.

Arada buzlu rakım eşlik eder, halikarnas balıkçısı'nın dizelerine.
Leman Sam, rüzgar'ı söyler imbat balkonumda asılı rüzgar gülünü üflerken.
Tanju Okan, " kadınım" der belki kimbilir.

Mutfağım kekik ve zeytin kokar, çiçekli turkuaz perdelerime siner kokusu meselâ.

Ege' yi istiyorum.
oraya aitim biliyorum!