düşümde

ziya osman saba'nın dostu cahit sıtkı tarancı'nın ölümü üzerine yazdığı şiir.

düşümde gördüm cahit'i:
banka gibi bir yer,
aynı servise verilmişiz,
yolumu gözler.

baktım ki toplamış memurlarını
nutuk çekmede şefimiz,
el edip geçecektim yerime
sessiz.

cahit bu, dayanamadı, boynuma atıldı.
gözyaşlarını duydum yüzümde bir ara.
o, düşümde ağladı.
bense uyandıktan sonra.