dusememek

(bkz: yere yapışamamak)

düşeyazmaktır.
genelde uykuya dalma anında olur. yatağın kenarında uçmuş, gitmiş, fırlamış da yere çakıldım aha derken gözünü açmış olursun. aslında sabitsindir ama öyle bi "huoahaha imdaat" diye uyanırsın. salaklaşırsın. işte buna düşememek denir.

kis aylarinda ve çamurli yollarda meydana gelen insani ifrit ve cevresindekilere rezil u rusvaynet eden allah kimsenin basina vermesin eylemi.
düsmek kadar düsememek de egosunu alasagi eder insanin. sehirlerarasi otobusten yenice inmissinizdir ve üzerine 21 cm cam gibi buzla kapli kaldirimda evinize dogru yol almaktasinizdir. aniden ayaginizin altinda beliren sigara içenlerin tukurukleriyle islanmis ve kayganlasmis buz kutlesi bir ayaginizin kaymasina neden olur. bir ayaginiz kayip öne veya arkaya dogru hamle yapinca kollariniz devreye girer ve sizi düsmemek için reflektif olarak ip uzerinde yurur gibi bir o yana bir bu yana kanocu kuregi ceker gibi savurur durur. basima geleninde 6-7 saniye yere dusme ile dusememe arasinda gidip geldigimi bilirim. neden sonra 5. saniyenin son saliselerinde aklimda çakan ampulun beni aydinlatmasi sonucu butun kaslarimi aniden gevsetip derin bir nefes alarak vucudumu oturma organimin uzerine gelecek sekilde birakarak götüstü dusebildim. ulan dedim, keske onceden akil edeydim pat diye dusmeyi. millet bakar guler gecerdi ama 7 saniye benim buz ile verdigim savasi gorup otobus yolcularinin ve halk otobusu duragi sakinlerinin nese kaynagi olmaktan kurtulurdum. µ
durumu kurtarmak için halime guluyomus numarasi yaptim *.