1. 1.
    Bir drama içerisinde anlatımın tek bir kişi değil de -yani yalnızca şair, yazar değil- karakterler tarafından yapılmasına dayanan anlatım türü.

    Dramatik monolog şiir içerisinde şairin konuşmacı olmadığı anlatım şekli olarak tezahür eder. Türk şiirinde sanıyorum en çok kullanan kişi başlıca edip Cansever'dir. Şiirlerinde sürekli belli belirsiz kişiler, sorular, cevaplar, iç geçirmeler, ara sözler vardır. Örneğin; çağrılmayan yakup adlı şiirinde bu en üstün halindedir.

    Şu kısımda net bir şekilde görülebilir:

    "Bütün iskemleler ağır ve hastalıklı
    Bir gidip bir geliyordum kendime aptallaşarak
    Bunu Yakup söyledi
    Dedi ki, çünkü herkes Yakubu yaşıyordu, bense
    Çöllerden ve kızgın güneşlerden icatlar yapıyordum
    Kızgın kağıtların üstüne
    Ve alevler halinde dünya bana dokunuyordu
    Ve ayakta soğuk bir bira içmiş kadar bir anlamım oluyordu bazen
    Ölüyordu ve bir de
    Bir otobüse bindiğim, biletçinin bilet bile kesmek istemediği ben
    Kendimi koruyordum
    Bunu bana Yakup söyledi"

    Sürekli olarak bir monolog hakimdir, monolog şairindir fakat konuşma onun değildir, dramaya dahildir.

    Edip Cansever'in sihri genellikle buna ve nesnel bağlılaşıma dayanır. Bunlar dışında olan büyüsü nedir bilemiyoruz.
    2 ... lord marcus amoralist primses