conservatory resonance

hastası olduğum italyan grup novembre'nin novembrine waltz (2001) albümünün dokuzuncu parcasıdır. novembre'nin her sarkısında oldugu gibi müzige duygu nasıl verilir bir kez daha görülmektedir bu parcada. duygusal brutal bunalıma nasıl sokar görmek isteyen varsa dinlesin.

(bkz: the italian job)

novembre'ye ait sözler:

Through the painting and the wite busts
in the corridor of the fountain
from a century I try to find you, I try

The veil, the veil of the night descends
heavy upon our school

Where the music found shelter
from the havoc of the plebeians thirst

And I wonder why
birds are silent now
and our tools of notes worn as your love

A young boy takes a violin
and puts all his dreams in it
and turns towards the dusky skyline, smiling

Smiling, as yet he ignores the minstrels fate
to need for a love vast as sky
impossible to find

Or maybe he'll find flower
on which you'll share some joy
the kind of those
greeting the end

https://www.youtube.com/watch?v=nnfcsV7q4pc

(bkz: depresyon sebepleri)

(bkz: adamın ağzına sıçan şarkılar)