boganin olumu

Saplanırken tutuşmuş kargılar
ve çılgıncasına kargaşası boğanın,
eğlendirir kalabalığı hayranlık içindeki,
Romalı plebler de sirkteymişler sanki,
dikkatlice, yuhalamakta ya da alkış tutmaktaydılar
beden duruşu için, hareketi için ve bir bakış ile
kana bulanmış meydanın üzerinde
ölmede olan savaşçı, düşer.

Öter borazan ve kanlı dramda
son perde oynanmada, arenaya
indiğinde matador ve vahşi hayvanı
çağırır, uyandırır öfkesini korkmadan.
O, köpükler çıkararak ağzından,
kapıp yutar gözleriyle ve toprağı
yıkıp geçer, güçlü ayaklarıyla; ateşli kuyruğu
kamçılar böğrünü ve böğürerek bir yandan
kızışır daha fazla... Matadorsa sakin,
savuşturur atikçesine ve keskin kılıcı
saplar tam da orta yerine göğsünün onun.

Duruverir boğa ve dışavurur böğürüşü
acıyı, kuduruk derin öfkeyi, can çekişmeyi.
Boşuna uğraşır yenmek için dinsiz, imansız ölümü,
öç almak ister şimdi; ama kuvveti
yayılan, sıcak kan ile,
son bulur büyücek nefeslerde
ve acı ve o hiddet arasında, çılgına çeviren,
sallanır, düşer ve verir son nefesini böğürerek yeniden.

Sahapsız kadavra, şerefsizcene,
Bu, barbar zaferi bir: kaskatı, gevşek,
boşta kalır güçlü ayaklar, gözler, bulanık
kıvılcım çaktığı görülür bir anlık, o gözlerde,
atılganlık, güç, gayret öylece,
ve akıverir boğazı aşağılık toprağa
sahapsız, belki de saban altında
olurdu bir köylü ailesine
geçim kaynağı. insanlar işte böyle,
kutluyorlar en şen patırtı ile
aptal savaşçıyı yiğitliği için.
Gaddar gösteri, rezilliği ispanya'nın!

Jose Maria Heredia

bir dönem matadorların ezbere bildiği sarkastik bir şiir.