bilgi mutsuzluktur

yeni ve boktan teorim bu. aylardır düşün düşün ancak bu çıktı. ama bilginin bir süreden sonra mutsuzluk getirdiğine kani oldum. nasıl cehalet bir noktada eşittir mutluluk ise bilginin abartısı da bildiğin mutsuzluktur. zaten ben bu duruma hayatın içinde fazlasıyla tanıklık ettiğimi biliyorum. nerde otu boku bilen, her konu da fikri olan bir insan gördüysem, kafayı sıyırmış tikleri peyda olmuş, paranoyalara kapılmış, kaygı nevrozlarıyla boğuşmaktan heder olmuş bir haldeydi.

bilgi kontrolün dahilinde ise mutsuzluk getirmez.