biacaip

on yıl arayla aynı sokakları arşınladığımız, aynı kanalizasyon borulardan gelen lağımlı sularla yıkanıdığımız aynı trafonun patlamasıyla elektiriksiz kaldığımız aynı kalelere, aynı potalara top yollayıp, aynı köşelerde biralarmızı yudumlarken, aynı torbacılarla muhattap olup aynı sotelerde kafaları kırdığımızı düşündüğüm aslan parçası.

her daim melankolik bir hali var, dokunsan uzun hava çekecek, seslensen şiir okuyacak gibi duruyor. aşık sanırım.

bana yıllar önce tanıdığım birini hatırlatıyor*

bütün yorumları okuduktan sonra basur olmadığıma şükür ettiğim illet bir hastalık.

abi gidin doktora ya yaşanır mı o acıyla.

ayrıca ne kadar yemesi içmesi güzel şey varsa bu hastalığa sebeb oluyormuş.
vay arkadaş ya.

taze 7. nesil yazar. hoşgelmiştir efendim.*

ayrıca ilk defa yeni bir yazara başlık açtım.***