bugün
- yazarların ileride yapmak istediği ev8
- üniversiteye başlayacak kızlara tavsiyeler6
- gelin ve damadın yüzlerini gerdek gecesi görmesi4
- ahmet kaya6
- enayimiknatisii17
- derya3
- insanın kendi götünü okşaması7
- buse yıldırım3
- muşlettin emmi'nin hakkın rahmetine kavuşması12
- yeni açılacak bara alternatif isimler6
- gratis'e giden erkek görünce yerin dibine girmek12
- burhan çaçan denince akla gelenler3
- 20173
- ağızıma tükür suratıma vur diyen kadın5
- akşamları ne yapıyorsunuz7
- nah fotoğrafı atan ılık8
- kağıt 500 tl4
- çiğdem karaaslan6
- burhan çaçan2
- felsefe dersinin gereksizliği3
- bir kalp iki kişiyi sevebilir mi3
- transeksüel ile sevişmek gay yapar mı6
- from gold from dust2
- yunanistan mı kazansın sırbistan mı2
- karslıların atatürk'ün atını çalması5
- dindeki kader kavramının tam olarak açıklanamaması5
- sıkıntıdan bilgisayar oyunlarına dadanmak4
- brat3
- kale3112'yi evlendirmek6
- bir sözlük kızının üstüne mum damlatmak3
- annem babama hizmet etsin diye aldım ağzı kokuyor4
- bir sözlük erkeğinin adonislerini yalamak2
- azer bülbül2
- akpde temizlik haftası14
- fon mağduru yazarlar7
- sözlük kızlarının kıskanç birer kezo olması8
- recep tayyip erdoğan'a ufak bir uyarı6
- gora7
- fatma betül sayan kaya'nın avukat savunması11
- uzaktan kumandalı vibratör2
- bran kalesi4
- futbol7
- günde kaç adet mineralli su içilmeli9
- geçmişteki pişmanlıklar2
- terea5
- lütfen paramı harcayıp beni aşağlayın diyen kız2
- günlük görevini yerine getirmeyen kız2
- motorsikletçi yavşaklığı23
- yağmurlu havayı seven insan14
- daha çok sağcı mısınız solcu mu3
istatistik değil "insan"ım! Benim de bir hikayem var...
Ben Nadir Alma'yım;
Dünyaya 13 nüfuslu bir ailenin ikinci erkek evladı olarak geldim, bir hüzün mevsimiydi...
'Denizin bütün incileri aynı değil'miş ya hani, annem her birimizi ayrı severdi... 11 çocuğun sevgisine eşinin sevgisini katmış, her biri için kalbinde müstesna bir yer ayırmıştı. Böylesine engin bir yüreği ilk annemde gördüm...
Yoksulluk bizim de ömrümüzün ortağı idi. Evimizin, soframızın başköşesi hep onun yeriydi. Halimize razıydık razı olmasına ama bu misafir gitmek de bilmiyordu hani... Öğrenim durumumun "orta iki terk" olmasının yegâne sebebi budur...
Mahcup ve duru bir hayatımız vardı... En iyi arkadaşım Hikmet ağabeyimdi. Evin her yükü ikimizin omuzlarındaydı."Vatana olan borcumun Erzurum'da ödeneceği" celbi geldiğinde, kendi yükümü de onun omuzlarına yükledim, ses etmedi...
Anadan, yardan, köyden uzak olmanın dayanılmaz bir gurbet olduğunu öğrendim askerde, bir de 'inançsız yaşanamayacağını, mevzide...'
Sayılı gün bitip döndüğümde yoksulluk iyice yerleşmişti Roboskî'ye, bir tek "kaçağın" yolu açıktı, kaldığımız yerden devam yani...
O gece de yükü yoksulluk ve umut olan o katır kervanının peşine keyfimden düşmedim. Askerde iki kardeşim vardı ve hiç paraları yoktu. Onlara harçlık, eve öteberi alınacaktı.Sonra anamın epeydir görmek istediği mürüvvetime gelecekti sıra, gelmedi!
insaf bilmez bir felakete tutulduk. O ses sadece geceyi değil, ömür dantelâmızı da yırttı. Gecenin kanatlarına sığındık, nafile, geceye döndü gün gibi hayatımız... Yorgunluk ve yoksullukla ayakta duran gövdem, cemre gibi düştü toprağa...
O gece "otuz dört" yıldız kaydı gökten, "otuz dört" dilek tutuldu, "otuz dört" nefes...
Ben Nadir Alma'yım; ömrümün "yirmi beş" senesini yaşayabildim. Soranlara deyin ki, o şimdi 'gülümsüyor, ölümün sonsuzluğu içinden...'
Belki kızacaksınız ama bir çift sözüm var;
Eğer beni öldüren bombalar adalet'i de öldürmediyse,
Adalet talep ediyorum...
Herkesin hakkı değil mi adalet?
Yoksa
O kocaman, pahalı bombalarını beni öldürmekte harcadığı için devletten özür dilemeli,
Hedefi şaşırmayıp beni öldürdüğü için Genelkurmay'a teşekkür mü etmeliyim!?
(resim:#1)
Ben Nadir Alma'yım;
Dünyaya 13 nüfuslu bir ailenin ikinci erkek evladı olarak geldim, bir hüzün mevsimiydi...
'Denizin bütün incileri aynı değil'miş ya hani, annem her birimizi ayrı severdi... 11 çocuğun sevgisine eşinin sevgisini katmış, her biri için kalbinde müstesna bir yer ayırmıştı. Böylesine engin bir yüreği ilk annemde gördüm...
Yoksulluk bizim de ömrümüzün ortağı idi. Evimizin, soframızın başköşesi hep onun yeriydi. Halimize razıydık razı olmasına ama bu misafir gitmek de bilmiyordu hani... Öğrenim durumumun "orta iki terk" olmasının yegâne sebebi budur...
Mahcup ve duru bir hayatımız vardı... En iyi arkadaşım Hikmet ağabeyimdi. Evin her yükü ikimizin omuzlarındaydı."Vatana olan borcumun Erzurum'da ödeneceği" celbi geldiğinde, kendi yükümü de onun omuzlarına yükledim, ses etmedi...
Anadan, yardan, köyden uzak olmanın dayanılmaz bir gurbet olduğunu öğrendim askerde, bir de 'inançsız yaşanamayacağını, mevzide...'
Sayılı gün bitip döndüğümde yoksulluk iyice yerleşmişti Roboskî'ye, bir tek "kaçağın" yolu açıktı, kaldığımız yerden devam yani...
O gece de yükü yoksulluk ve umut olan o katır kervanının peşine keyfimden düşmedim. Askerde iki kardeşim vardı ve hiç paraları yoktu. Onlara harçlık, eve öteberi alınacaktı.Sonra anamın epeydir görmek istediği mürüvvetime gelecekti sıra, gelmedi!
insaf bilmez bir felakete tutulduk. O ses sadece geceyi değil, ömür dantelâmızı da yırttı. Gecenin kanatlarına sığındık, nafile, geceye döndü gün gibi hayatımız... Yorgunluk ve yoksullukla ayakta duran gövdem, cemre gibi düştü toprağa...
O gece "otuz dört" yıldız kaydı gökten, "otuz dört" dilek tutuldu, "otuz dört" nefes...
Ben Nadir Alma'yım; ömrümün "yirmi beş" senesini yaşayabildim. Soranlara deyin ki, o şimdi 'gülümsüyor, ölümün sonsuzluğu içinden...'
Belki kızacaksınız ama bir çift sözüm var;
Eğer beni öldüren bombalar adalet'i de öldürmediyse,
Adalet talep ediyorum...
Herkesin hakkı değil mi adalet?
Yoksa
O kocaman, pahalı bombalarını beni öldürmekte harcadığı için devletten özür dilemeli,
Hedefi şaşırmayıp beni öldürdüğü için Genelkurmay'a teşekkür mü etmeliyim!?
(resim:#1)
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com