bahe

farsçada kağlumbağa anlamına gelmektedir.

(bkz: bağa)

Mardin'in Deyrül Zahfaran manastırında annesinin gelmesini sabırla bekleyen küçük Bahe'nin acı dolu hikayesidir, 76 yıllık ömrünün 70 yılı annesine duyduğu özlem ve hasretle geçmiştir. Gerçek adı Cercis Kaplan olan Bahe ölene dek manastırda kalmış hayatı boyunca burda yaşamıştır.






Bahe Annesine Yazdığı bir şiir:
Küstüm sana anne, Manastırın avlusu benim ülkem ve hayatım oldu şimdi, Yük olmazdım sana anne, Bekle geleceğim dedin oysa bana, her gün her hafta her ay her yıl bekledim seni, Yüzlerce çift çorap giydim, Ateş kırmızısı çoraplar ısıtmadı ayaklarımı.

görsel

Yüreğim ve ayaklarım hep üşüdü anne, Manastırın taş duvarları daha sıcaktı, Sen gelip ısıtmadın beni anne, Dizlerim tutmuyor ve görmüyor gözlerim, Sen hep gençsin ve hep güzel, Kim ne derse desin sakın bırakma küçük yüreğimi, Gel beraber yürüyelim "Oğullarla Annelerin Cennetine"

Küçük Bahe (Cercis Kaplan) Annesine duyduğu özlemi ve hasreti Kürtçe, Türkçe, Arapça ve Süryanice dile getirmiştir. Bahe 2 yaşındayken annesi evin avlusunda yer yatağına bahe yi yatırır bahe uyurken yanına yaklaşan bir horozun saldırısına uğrar ve yüzü gözü kan içinde kalır.Bahe ölene dek bu izler kalıcı olarak yüzünde kalır. 4 yaşına kadar pek belli etmeseler de hem fiziksel hem zihinsel olarak bahe hep çocuk gibi kalır Konuşma ve anlama güçlüğü çeker bu yaşadıklarından dolayı 6 yaşında iken babasını kaybedince Annesi Vedia hanım artık çocuklarıyla Çaresiz bir haldedir. Baba evine bahe'yi götüremeyeceğini bilir ve onu Deyrül Zahfaran manastırına bırakır ve ona son defa sarılarak ben geleceğim oğlum beni bekle der. Bahe 70 yıl boyunca annesini hasretle ve özlemle bu manastırda bekler ta ki son nefesini verene dek...