1. 1.
    Kader cellâdına
    Sessiz uzat boynunu;
    Acıma ne kendine, ne de gelecek günlerine
    Yalnız bir düşünceye yum gözlerini
    Son darbe inmeden evvel, en son anda
    Bir çiçek, bir kuş, bir tebessüm ol;
    Düşüncen kurtarsın seni senden,
    Bil! Biraz sonra
    Ebediyen senindir
    Senden uzak olan her şey...

    Ellerini yüzümde gezdir,
    Sil alnımdan yorgunluğu,
    Gözlerimin altından
    Yaşamak korkusunu al,
    Avuçlarından çıkmış bir heykel olsun başım.
    Sonra sen de gözlerini kapat,
    Bırak, ellerin sessizce düşünsün
    Düşüncende yaşamak isterim ben senin:
    Bir gün en yalnız saatinde
    Parmak uçlarından
    Ve avuçlarından
    Gelip konuşurum seninle.

    Ayrılalım,
    Sen annen güneşe git, nur ol;
    Ben toprakta dağılacağım.
    Bir akşamüstü
    Ormanı tek bir saz yapan
    En son dalda
    Son ışık ol,
    Gel, beni bul.

    Ahmet Hamdi Tanpınar
    2 ... mulayim