ateizm mutluluk getirir

Tüm ateistlerin uyumlu , keyifli , sevecen , kibirsiz ve üretken olması hali.

Müslümanlara göre kafası çalışmayan, manevi boşlukta olan kişilerdir ateistler. Yani mutlu ateist olmaz.

doğruluk payı vardır. Dinciler günün yarısında ibadet etmekten üretken olamaz. Sağcı/solcular sürekli kavga etmekten sevecen olamaz. Zaten bu sınıf insanlarda kibir had safhada...

Demek ki neymiş; tüm gereksiz şeyleri bir kenara bırakıp işimize yoğunlaşırsak daha iyi bir hayat sürebilirmişiz.

getiririririri... (getirmedi)

evet belki bu dünyada bomboş, hiç zorlanmadan yaşayarak mutluluk getirebilir. ama elbette bir yere kadar. o yer de cehennem ateşi olsa gerek. o vakte kadar ateizm ve ateizmle ilgili her şeye/herkese sonsuz mutluluk diliyorum medeni bir insan olarak. *

doğrusu şöyle olmalıydı, ''esnek düşünce ve inanış tarzı mutluluk getirir''

mutsuzluğu dinlere atfetmek doğru değildir, dinlerin ne şekilde algılandığı mühimdir,

dinleri muhafazakarlaştırmadan saplantısız eyleme geçirebilmek gerekiyor mutlu olmak için.

öz itibariyle ateizm, insanların mutluluğu ile ilgilenen bir çalışma sahası değildir. tabiatıyla, ateizmle birlikte daha mutlu yarınlara, daha özgür toplumlara ulaşılabileceği şeklinde bir öndeyi, oldukça ucu açık öndeyi olacaktır. böylesi çıkarım, ayakları yere basan bir çıkarım olmamakla birlikte hayalcilere özgüdür.

zira, henüz ateizmin otoriter olduğu devlet yapılanmaları görmedik, bunlarla en azından birkaç asır yaşanılmalı ki, iyiye doğruya dair yorumumuz netleşsin.

ama şu denebilir; "dünya dinle yönetildiği süreçte hiçbir yere varamadı, sorunlar çözülemedi. bu nedenle ateizme bir şans verilmeli." buna ben de katılırım. asırlar boyu, gücünü dini erklere dayandıran şahlar, krallar, geldi geçti. hiçbiri yola din ve din adamlarını arkasına almadan çıkmak istemedi, çıkamadı.
dinin demir yumruk olarak indiği yüzyıllarda bile insanlığın geçiş evreleri, hali ortada.
hala gözyaşları var, hala ötekileştirme var. hala savaşlar sürüyor.
dinin var olma hedefi, bunları ortadan kaldıramasa da, minimize etmek. "din kötü, ondan oluyo bunlar" demiyorum tabii. sadece, din bunlara karşı aranan panzehir olamadı. binlerce yıldır dinlere dayalı yaşam artık bayıyor insanı.
bu nedenle, ateist paradigmaya sırtını yaslamış, dinlerin olmadığı ülke tasavvuruyla harekete geçecek devlet yapılanmaları neden olmasın?

bu durumu türkiye cumhuriyetinin siyasi kronlojisine benzetiyorum. 71 ve 01 seçim tarihleri dışında, tcde iktidara gelen kuvvet odakları 1950'den bu yana, hep sağ franksiyona sahipti. ülkenin bugunkü noktası, hedeflenin oldukça uzağında. şu hade, sol görüşlü bir yönetici oligarşiye neden şans tanınmasın. diğerinin onlarca yıldır gördük, denedik zaten.

yanlış.
ne din ne dinsizlik; hiçbir sistem mutluluğu sağlamaya yetmez, yetmeyecektir. çünkü her şey başıboş. olması gerektiği için değil, savrulduğu için böyle.
hayat, savrulduğu için böyle.
dolayısı ile onun ilacı yoktur, ne ateizm ne din.

Hiçbisey getirmez. Ateizm gerçeğin farkında olmaktır. Din polyannalar içindir.

Herkesin mutlulugu kendinedir. Ben rabbimi ve peygamberimi seviyorum. Insaallah onlarda bizi sever.