ansizin

yasamak "ansizin soyle oldu." cumlelerinin olusturdugu bir butun olarak gormekteyim.
neden mi? cunku olan her sey ansizin olur. bir anda gerceklesir. ornegin; bir sinav sonucunu oyrenmek, sinirlenmek, gülmek, haz almak, o an yediginiz yemekten aldiginiz tat, konusmak, uyanmak, suphelenmek, hatirlamak vs.

peki sizce unutmak nedir? unutmak var midir? yoksa bilincte bastirdigimiz dusunceler midir unuttuklarimiz. her bir sey zamani gelince birden hatirlanmiyor mu tekrar?
ansizin yine geldi aklima evet. cunku bunu dusunmeye itenler var. bir takim maziyi hatirlatan insanlar... bunlar yuzunden hayatta her seyin herkesin ayni; guvenilmez, sahtekar, bencil, kotumser oldugunu dusunuyor insan. suphe dusuyor acaba bu insan da ona benziyor acaba bu da mi boyle..

dusunmeden edemiyorum dostlar. gecmis gecmiste kalmali ama kalamiyor bir turlu surekli caliyor kapimi. niye ki? daha ne alabilirim ondan, aldigim insanlara guveninden, baska acaba, diye mi dusunuyor ki..

cok yoruldum dostlar. bu gencecik yasimda sacim beyazladi.

insanlarin sevgisinden, sadakatinden emin falan olmak istemiyorum artik kimseyi istemiyorum.

kendimden bile nefret ediyorum.