anlatmam derdimi

bir aşık veysel türküsü. çok güzel söyler. son iki satır gaza getirir adamı, gidesim gelir.

"anlatmam derdimi dertsiz insana,
dert çekmeyen dert kıymetin bilemez
derdim bana derman imiş bilmedim,
hiçbir zaman gül dikensiz olamaz

gülü yetiştirir dikenli çalı
arı her çiçekten yapıyor balı
kişi sabır ile bulur kemalı
sabretmeyen maksudunu bulamaz

ah çeker aşıklar ağlar zarınan
yüce dağlar şöhret bulmuş karınan
çağlar deli gönül ırmaklarınan
ağlar ağlar gözyaşların silemez

veysel günler geçti yaş altmış oldu
döküldü yaprağın günlerin soldu
gemi yükün aldı gam ile doldu
harekete kimse mani olamaz"

mircan kayada bu türküyü hakkını vererek okur, dinlenilesi.

https://www.youtube.com/watch?v=mAA-qJGTDfs

not: gün gelecek buralar tanım dolacak.

Sözü ve müziği aşık veysel'e ait olan bir deyiştir. "Dert çekmeyen kıymetini bilemez" sözüyle beni derinden sarsar. Veysel babanın sözlerindeki o derinliği, tasavvuf etkisi ve köy enstitülerinin etkisi çok büyüktür. Kara toprak deyişinde köy enstüsü etkisi daha bariz görünür. Ama bu deyiş, anlatmam derdimi dertsiz insana, deyişi her zaman apayrı bir yerdedir.