abinin evden gitmesi

şimdi işe gitmek için uyanır diye düşünürken onun aslında evde olmamasını hatırlamakla gelen iç burkulması çok acı bir duygudur.

6 yaşındaydım okul için gittiğinde. arada bir ağlardım. tatillerde ziyarete gelirdi, gitmek için kapıdan çıktığında yine ağlardım.

hayır yani öyle çok muhabbet de etmiyoruz aslında ama kardeş en nihayetinde. ister istemez üzen gelişmedir.

hayatta senin için hiç bir şeyin artık eskisi gibi olmayacağı gerçeğidir. tat aldığın anlar azalır. beraber güldüğün şeylere tek başına gülmenin ne kadar anlamsız olduğunu görürsün. gecenin bir yarısı bile olsa yediğin lokmayı onu uykudan kaldırıp bölüşmek istersin ama bir bakarsın evde değil. çiğ köfteyi hayatından çıkartırsın çünkü en çok beraber yemekten hoşlanırdınız. hele aynı odada karşılıklı yataklarda büyüdüyseniz daha zordur. yaz gecelerinde o terlediğinde pikeyle rüzgar yapacak birini bulamazsın karşında. yazın bile içini üşütür abinin yokluğu. çok kötüdür, yalnızlığın dibidir