7 gerçek

budist rahipler ve yetiştirdikleri bir öğrenciyle yaşanan kısa ve anlamlı bir diyalog; budist rahipler, artık yetiştiğini düşündükleri bir öğrencilerini, yola çıkmadan önce çağırdılar. başrahip öğrenciye tek bir soru sordu:

* "20 yıldır buradasın, neler öğrendin?"

"yedi gerçek öğrendim" dedi öğrenci.

* "yirmi yıldır buradasın, sadece yedi gerçek mi öğrendin?"

"evet, yedi gerçek öğrendim... "

* "say" dedi başrahip, "birincisi... "

"dostluklar ikiye ayrılır: kalıcı dostluklar ve geçici dostluklar. hayatta bir zorluk ortaya çıktığı anda bozulan dostluklar daha çoktur, kalıcı dostluklar çok azdır... "

* "ikincisi" dedi başrahip.

"insanların çoğunluğu kalplerini ve beyinlerini geçici değerlere ayırmışlar. bu değerler uğruna kendi gerçek niteliklerinden taviz vermekten, kötü şeyler yapmaktan çekinmiyorlar... "

* "üçüncüsü" dedi başrahip.

"insanlar, amaçlarına ulaşmak için birbirlerini ezmekten çekinmiyorlar. oysa başkasına kötülük yaparak elde edilen her şeyin geldiği gibi ellerinden gideceğini anlamıyorlar... "

* "dördüncü" dedi başrahip.

"insanlar gerçekte bir anlamı ve önemi olup olmadığını hiç düşünmedikleri fakat değerli ve anlamlı saydıkları şeyler yüzünden birbirlerine zarar veriyorlar... bu şekilde hayatı birbirlerine zehir etmeye alışmışlar."

* "beşinci" dedi başrahip.

"herkes yanlışın nedenini, başarısızlığın nedenini başkalarında arıyor."

kimse, başına ne geldiyse aslında kendi yüzünden geldiğini anlamıyor, kendi suçunu, yanlışını kabul edip düzeltmiyor... "

* "altıncı" dedi başrahip.

"insanlar helal lokmanın ve bölüşmenin değerini bilmiyor. en lezzetli lokmanın helal lokma olduğunu unutuyorlar. vicdanları ve mideleri arasında kaldıkları zaman midelerini tercih ediyorlar... "

* "yedinci" dedi başrahip.

"insanlar bir şeye dayanmadan yaşama gücünü bulamıyorlar. bu yüzden çoğu zaman anlamsız şeylere sarılıyor, güveniyorlar. asıl sarılmaları ve güvenmeleri gereken belki de tek duygunun sevgi olduğunu anlamamakta ısrar ediyorlar... "

* "güle güle" dedi başrahip..