130 sone

sevgilimin gözleri değil güneş'in dengi,
mercan daha kırmızı onun dudaklarından;
kar beyaz da ne diye onun göğsüm kül rengi,
saçlar simse fışkırmış kara teller başından.
ben güller görmüşümdür ya kırmızısımsı, ya ak,
onun yanaklarında öyle güller ne arar;
cana can katar nice kokuları koklamak,
sevgilimin soluğu güzel kokmaz o kadar.
musiki gibi gelir sözleri kulağıma,
yine de musikinin kat kat büyüktür tadı;
tanrıça nasıl yürür görmemişimdir ama,
sevgilim yürüyüp de gök katına çıkmadı:
şu var ki ozanların boş lafına karnı tok,
mecazı fos çıkaran,sevgilimin eşi yok.

Çeviri:Sait Halman

en sevdiğim sone kendisi.
belki de en sevdiğim şiirdir, karar vermek zor.

Ezberimde şöyle kalmıştır:
doğrusu tanrıçalar nasıl yürür görmüş değilim
ama Sevgilim yürürken basbayağı basıyor toprağa

lakin talat sait halman çevirisi de çok çok güzeldir.

Canımın içi shakespeare.