hasret gidermek için yolu uzatmaktır.

istanbul'a kavuşmak denizin kokusunu almaktır. haydarpaşa da trenden indikten sonra yolu uzatıp eminönü üstünden şişli ye gitmenin mantıklı olduğunu düşünmek kavuşmanı mantıksızlığını yeterince anlatır.

(bkz: çerezza sinema)

acilen arkadaşlarını toparlayıp sokağa çıkması gereken insandır, herşeyiymiş, daha neler...

bi zamanlar nerdeyse bi ulusu etkisi altına alma eğilimindeydi.

eee yani, hakaret mi övgü mü şimdi bu? diye düşündüren laf.

mutlu anıların olduğu şehirdir.

"a song for someone who needs somewhere to long for"
"homesick cause i no longer know where home is..."

bu sözleri şahane gitar sesiyle birlikte duyup da kings of convenience sevmeyecek insan olamaz.

-ben seni hep beklerim!

ta en başında
"is history recorded?
does someone have a tape?" diye başlayıp finalini;
"what is there to know?
all this is what it is
you and me alone
sheer simplicity"
diye yapan, her dinlediğimde hüzünleneyim mi çok mu beğeneyim karar veremediğim şarkı.

beni bile merak ettirdiniz yahu... buyrunuz;
`http://www.formspring.me/jaminajar`

phoebe "weatherfield" caulfield

(kısa saçlı) behlül gibi yakışıklı olmak.

sevdikleri, anıları, hayatı istanbul'da olan insandır, başka bi yerde yaşayamayacak kadar istanbul'u doldurmuştur.

evet, bir zamanlar bendim bu. hayatım henüz yolunda giderken, etrafımdaki herkesin kazığını yemeden az önce bile hala bendim. sevdiklerim tarafından terk edilmeden az önce hala bendim. hayatım rayından çıkarılmadan, hayallerim birer birer en sevdiklerim tarafından kırılmadan önceki halim o işte.

şimdi ise geride bıraktığım için üzüleceklerimin sayısı bir elin parmaklarını geçmez. deniz'i özlerim heralde en çok (ve eski haliyle), galata kulesini, ekspres inegöl köftecisini, moda'yı... evimi. 3 gün sonra artık kendi yatağımda yatmıyor olucam. yazın güneş yüzüme perdenin hiç kapanamayan kısmından süzülüp de gelmeyecek ama her sabah beni "tek tek"le uyandıran sevimli üst kat komşularım da olmayacak tabi( ve inanın bu iyi birşey...).

başucumdaki resimleri bile almicam yanıma, sadece kitaplarım, onların bile hepsi değil, çok hatırası olanlar ağır gelir bana. hani bir kaç kez okuyup da beğendiklerim, hafif hafif nasıl da güzel taşınır. anılarım ağır yükler oldu sadece, geride bırakmasam olmaz. yepyeni bir sayfayı eski anılardan kalmış mürekkepli parmaklarımla kirletmek istemiyorum.

safra atıp hızlanarak giden bi gemi olmak istiyorum kendi denizimde. küskün giden ama en azından hızlı giden bir gemi, çok büyük oldu o, bir kayık.

doğduğum yeri doyduğum yer yapmaya gidiyorum, dedi eskiden istanbul'dan başka yerde yaşayamam diyen insan.

ismail yk şarkısına konu ol inşallah.

sevgilinin en çok sevdiği yiyecek maddesi cikolatayken almıyorsa hele, terk edilesi erkektir.
sevgili neden kendisi almıyor onu bilemedim ama. kimseden bişey beklemiceksin bu devirde.

umutlarınla beraber kalbini başka birinin ellerine bırakmak.

iyi bişeyler olmasını beklerken kötünün kötüsünü gördüğüm, beklemediğim anlarda karşıma çıkan şahane insanların yanıma kar kaldığı geçen giden.

iğrenç bir yılın bitiyor olmasına sevinmektir.

(bkz: hassiktir diyoruz hassiktir)

asla olduğumu iddia ettiğim bencil insan olamicam.