30 yaşım var. Ve en büyük korkum yalnızlıktı. Ve korktuğum şey de başıma geldi. Hiç sevgilim olmadı saçımı okşayan, elinden tutup sokaklarda dolandığım, bana bir gül alan bir çiçek koparan sevgilim olmadı. Sevdim sevilmedim, seven kişileri sevemedim. Bir sürü şeyle uğraşıp durdum, spor yaptım, müzik kurslarına gittim, bir sürü yer dolaştım, bir sürü kitap okudum, arkadaş edindim, ama hiç biri içimdeki yalnızlığı dolduramadi. Şimdi 30 yaşımda çok yalnız mutsuz niye yaşadığımı bile bilmeden bir hayat sürüyorum. Yalnızlığa alisilmiyor, hiç alışamadım ama alışamadım bir şeyle ömür boyu başbaşa kalacağım belli.