neden yaşıyoruz sorusunun cevabı

aslında saçma bir mantık bu.

Yaşamak için; elle tutulur, gözle görülür, somut bir kavramın peşinden koşmak
bizi sona götüren bir neden olur.

şimdi diyelim ki bir amaç için yaşıyoruz. mesela, "mutluluk" için yaşadığımızı farzedelim.
sonra ne olacak. mutluluğu elde ettikten sonra ne olacak, bir anlamı kalmayacak yaşamın.
ulaşılabilen her şey bizim için bir yaşama nedeni olamaz, olmamalı da...

elde edilebilecek bir şey için yaşamadığımız kesin.
belki "umut" için yaşıyor olabiliriz.
çünkü umut sınırsız bir kavram. bitmek tükenmeyen bir kavram.

umut ettikçe ayakta kalır yaşarız.

umudun tükendiği yerde, yaşasak da bir bok ifade etmez.
zaten ölmüş oluruz.