beşiktaş

soğuk bir gündü. her tarafta rüzgardan kaçışan insanlar, yağması muhtemel yağmurun güzelliğinden kaçmak için ellerinde şemsiyeleriyle gezen insanlar, telaşlı insanlar vardı. gökyüzü de o karamsar rengini takınmıştı yine.

bir adam yürüyordu, orada ki hiç kimseyi görmek istemeden, boynu büküktü biraz da. hafta sonundan kalma bir mağlubiyetin büktüğü bir boyundu bu. zaten yoktu ya olsa da kuş cıvıltıları, parlasaydı da gökyüzü onun içi siyaha boyalıydı bu hafta. bu haftanın renklerinde eksikti beyaz.

yolun sonuna gelmişti artık. ilk kez karşıdan karşıya geçmek için kaldırdı kafasını. ilk gözüne çarpansa upuzun bembeyaz saçların üzerine düştüğü siyah bir t-shirt oldu. tanıdıktı bu renkler. tanıdıktı bu t-shirt. o yaşlı teyzenin üzerinde kocaman harflerle : "güzel günler göreceğiz güneşli günler" yazıyordu.

o soğukta saçlarıyla bir ahenk içinde ki t-shirt ve 65-70 yaşların da olmasına rağmen üzerinde ki yazı ne kadar da manidar değil mi diye düşündü?

tüm her şeye inat, umutspor atmıştı golünü yine, kocaman bir tebessümü koymuştu adamın suratına. bir anda bulutlar çekildi, güneş gözüktü. uzaktan da kuş sesleri duyuluyordu.