beşiktaş

dün akşamki golden sonra inanılmaz bir resim vermiş takımdır.
öyle ki sırf o resme bakmak bile bu takıma inanmak demektir.

o resimde "formasında ter olmaya geldiğimiz" delikanlı ruhlu çocukların teri vardır,
o resimde maçın birinci dakikasından son dakikasına kadar mücadelesinden tek birşey kaybetmeyen, inanan çocukların yüz ifadesi vardır,
o resimde golden sonra, 90 dakika rakip takım stadını inleten cefakara koşup, "bir olma" isteği vardır.
o resimde haykırışın en güzeli, sevincin en coşkusu vardır.

o resimde atılan bir beraberlik golü yoktur,
bir "beraberlik" vardır.

ve inanın bu, bir maçtan çok daha fazlasını ifade edendir.

uzun lafın kısası;

görsel

"bir umudum sensin anlıyor musun,
hayat yaşanmıyor ki senle olmadan..."

(bkz: gücüne güç katmaya geldik)