ağa camii

havsalam almıyordu bu hazin hali önce
ah, ey zavallı cami, seni böyle görünce

dertli bir çocuk gibi imanıma bağlandım;
allah'ımın ismini daha çok candan andım.

ne kadar yabancısın böyle sokaklarda sen!
böyle sokaklarda ki, anası can verirken,

ışıklı kahvelerde kendi öz evladı var...
böyle sokaklarda ki, çamurlu kaldırımlar,

en kirlenmiş bayrağın taşıyor gölgesini,
üstünde orospular yükseltiyor sesini.

burda bütün gözleri bir siyah el bağlıyor,
yalnız senin göğsünde büyük ruhun ağlıyor.

kendi elemim gibi anlıyorum ben bunu,
anlıyorum bu yerde azap çeken ruhunu

bu imansız muhitte öyle yalnızsın ki sen
bir teselli bulurdun ruhumu görebilsen!

ey bu caminin ruhu: bize mucize göster
mukaddes huzurunda el bağlamayan bu yer

bir gün harap olmazsa türkün kılıç kınıyla,
baştan başa tutuşsun göklerin yangınıyla!

nazım hikmet