öyle bir geçer zaman ki

başarılar detaylarda..gece bekçisi,başucuna konan bardak ve dantelden örülen,suya toz girmemesi için üstüne kapatılan örtü,kapının arkasındaki çiviler ve asılan ceketler..

baba egemen bir aile..ama insanlıktan nasibini almayan bir babanın.ben sizin için gidiyorum uzaklara,para kazanıyorum ama siz de bunun karşılığını ödemelisiniz.nasılmı..ben annenizi aldatmalıyım,ihtiyacım bu benim,masada sizinle yemek yerken onu düşünmeliyim,anneniz aylardır beni görmemiş olsa da ona yorgunum (utanmasa başım ağrıyacak diyecekti) deyip arkamı dönerek yatmalıyım tabi bu arada yine diğerini düşünmeliyim,kararsızlıklarımın acısını,öfkesini sizden çıkarmalıyım.bu kadar rahat yaşamanızın tabi ki bir bedeli olmalı..
ve siz niye olduğunu bilemeden sadece ben dediğim için,ev reisi olduğum için,baba olduğum için bunlara katlanmak zorundasınız..

ilk bölümde bu sahnelerin olduğu her anda boğazıma bir yumru oturdu.yaşadığım için değil.tam ters karakter bi babaya sahibim aslında ama bir yerlerde bu hayatların yaşandığını bilmek bile can yakıyor...