bir sözlük yazarının bittiği an

kendisi hakkında iyi, ya da kötü denilmesi değil, hatta bazen ne denilmesi bile o kadar önemli değil.

benim görüşümce, sadece okunurluğunun kalmadığı an. gerek yok, yüzlerce takipçi sayısına, ama yazdığın entryler, sadece o an bir kaç kişice, oylanırsa, devamında ilerisinde, gerisinde, kimse tarafından umursanmazsa işte o andır.

bitersin, istatistik flan pek önemli değil, bir kaç oy dahi, okunurluğun göstergesidir. illa, nick altına, tü kaka, off, kralsın falan denmesi de değil, sadece okunur olduğunu bilmek sana haz verir.

ama anlarsan, işte bir şekilde, yazdığın tüm yazıların aslında suya yazılan yazılardan farksız olmadığını, sadece ve sadece seni ilgilendirip, düşündürdüğünü, işte o bittiğinin resmidir.

sonrasında herşey yapılabilir. inat edip, devam etmek, ya da inadın boşa olduğunu görüp, yazdığın entryleri tek tek silmek. sonsuza dek..

olmamıştır, ters giden, ya da eksik kalan bir şey olmuştur. sen olabilirsin eksik kalan, ya da fazlan ağır gelip eksilmiş de olabilirsin, aslında hiç olmamışta..

o kadar önemli değil, bi şekilde olmuştur işte. sonrasında gönlün ne isterse onu yapabilirsin. ama, benim fikrimce, tek tek yazdığın yazıları tek tek silmek, sana sadece zevk verir.

şeye benzer, hani senin beğendiğin ama senin dışında herkesin, umursamadığı, alaya aldığı, o sana en mükemmel olan, ya da daha önemlisi senin olan şiirler vardır ya, kimseye, alay muamelesi gördürmeden, daha da ayaklar altına alınmasına fırsat vermeden, bir kibrit çıkarıp, teker teker yakmak. o şiir aslında o şekilde asıl, yok olmamış olur. anlamı sadece o şekilde kalır.

şair sensen, şiir de sensin. karar senin, nasıl görmek istersen kendini, şiirini de aynı şekil görmelisin ki, görsünler..