undermost

küçük iskender'in anla$ılması zor $iirlerinden. finaliyle bitirir beni; öyle biter.

kafir melaikesi.....
duanın soğuğa sürtündüğü kesik bilekleri bileyle!

kim yaban gecenin tozuna bulanmış çocuk: ben,
aşkın duvarlarına gölünü biriktiren.
bizi tipi takip etti, biz orda seksek oynadık
annelerimiz yoktu, hep haylaz kalacağız sandık

kemiklerimi gömdüğüm buzul dudaklar
nasıl buruştuysa bir öpüşün ardındaki valste
ve yontunun yalnızlığına bırakılan bir sesi
üfleyen karı kancığı spontan eller
nasıl dolaştıysa vücudumuzun en atölye kulesinde

sizin gözleriniz akşamüstü dinlenen yaz tangolarına benzerdi. hatırlayın, 'arkadaşımın aşkısın'da birlikte ağlayışlarımızı. ve birbirimizden kaçırırken bakışlarımızı, kayboluşumuzu çiçek pasajında. sonra size o adada uzatıp verdiğim papatyaya 'şarlo' adını takışımızdaki derin mana ve ısrar. biz umutsuzluğu iyi biliyorduk, bize hep tokat da attılar. bunlara iyi üzülürdünüz. şimdi bunlara üzülemeyecek kadar öldünüz. bana biraz chopin çalın, sarılın bana. bakın, bu sabah, buğu yağacak şehrimize ve ben, her zaman yaptığınızı yapıp,

bir yılgınlığı okşamak için uzanan yazı
unutup gittik biz, biz hep haylaz kalacağız sandık
birbirlerine omuz vermiş insanların sararmış fotoğrafları
biz onlardan sonraları uçurtmalar yaptık.
sorguluyor tarih ve ipek bugün suçlarımızı
ve gözyaşı kanallarınızı iltihaplıyor o hisler
kanatıyor kıpkırmızı.

hırsızlar, hey hırsızlar!
lütfen çalmayın yoksul çocukların bisikletlerini
ve onlar uzak ada vapurlarına binerken
siz satın alın bir kerecik olsun
taze, sıcak, akşam simitciklerini..

21.eylül.1989